علل بیش فعالی هنوز بهطور کامل مشخص نشدهاند و محققان همچنان در حال بررسی عوامل مختلفی هستند که میتوانند در بروز این اختلال نقش داشته باشند. با این حال، بسیاری از مطالعات نشان میدهند که عوامل ژنتیکی و تغییرات عملکردی در سیستم عصبی از مهمترین دلایل ابتلا به اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) محسوب میشوند.
برخی از عواملی که احتمال بروز این اختلال را افزایش میدهند عبارتاند از:
سابقه این اختلال در والدین یا خواهر و برادر
قرار گرفتن در معرض سرب در دوران کودکی
مصرف سیگار یا الکل در دوران بارداری
تولد زودرس
وزن کم هنگام تولد
آسیبهای مغزی در دوران کودکی
نکته مهم این است که وجود این عوامل به معنای ابتلای قطعی فرد به این اختلال نیست، بلکه تنها احتمال بروز آن را افزایش میدهند.
نکته مهم این است که وجود این عوامل به معنای ابتلای قطعی فرد به این اختلال نیست، بلکه تنها احتمال بروز آن را افزایش میدهند.
نقش ژنتیک در بروز بیش فعالی
بسیاری از پژوهشگران معتقدند مهمترین عامل در بروز ADHD، وراثت و ژنتیک است.
مطالعات نشان دادهاند که اگر یک عضو خانواده به این اختلال مبتلا باشد، احتمال ابتلای سایر اعضای خانواده نیز افزایش پیدا میکند.
برخی تحقیقات نشان دادهاند:
حدود ۲۵ درصد خانوادههایی که یک فرزند مبتلا دارند، ممکن است فرزند دیگری با همین اختلال داشته باشند.
در دوقلوهای همسان، اگر یکی از آنها مبتلا باشد، احتمال ابتلای قل دیگر بسیار بالا است.
این یافتهها نشان میدهند که ژنها نقش مهمی در شکلگیری این اختلال دارند.
به همین دلیل، سابقه خانوادگی یکی از مهمترین مواردی است که هنگام ارزیابی و تشخیص ADHD مورد توجه متخصصان قرار میگیرد.
