در فرهنگی محافظه‌کار مثل کرهٔ جنوبی، نگرش به رابطهٔ پیش از ازدواج و فشار روانی ناباروری، نیاز واقعی به سکس‌تراپی را آشکار می‌کند.
زمان مطالعه: 7 دقیقه

این مطلب توسط سایت دکتر سعید بهکام، روانشناس بالینی،مشاور و سکستراپ در ایران (تهران) و کانادا (تورنتو، ریچموندهیل و ونکوور) به شما همراهان و مشترکان عزیز سایت بهکام تقدیم می‌شود.

فرهنگ کره‌ای گفت‌وگوی عمومی دربارهٔ جنسیت را در محدودهٔ باریکی نگه می‌دارد، اما نیاز به دانستن و پرسیدن در همان جامعه خاموش نمی‌ماند. فاصلهٔ میان آن سکوت و این نیاز جایی است که کار بالینی روی مسائل جنسی انجام می‌شود؛ جایی که پرسش بی‌پاسخ می‌ماند و پاسخ رسمی دیر می‌رسد و مراجع با پرسشی نیمه‌گفته از اتاق بیرون می‌رود.

نگرش جوانان کره‌ای به رابطهٔ جنسی پیش از ازدواج از نگاه پژوهش چیست؟

پژوهش‌ها نشان می‌دهند نگرش فردی و فشار گروه همسالان، بیش از توانایی شخصی برای خودداری، نیت رابطهٔ جنسی پیش از ازدواج را شکل می‌دهد. در نمونه‌ای از دانشجویان مجرد کره‌ای، این الگو در زنان و مردان یکسان نبود و همین تفاوت نقطهٔ ورود گفت‌وگوی بالینی است.

زوج جوان کره‌ای در لحظه‌ای صمیمی و مردد، نماد فشار هنجارهای فرهنگی
فشار هنجارهای فرهنگی بر رابطهٔ پیش از ازدواج

در مطالعهٔ اول که روی ۲۹۸ دانشجوی مجرد کره‌ای در بازهٔ سنی ۱۸ تا ۲۵ سال انجام شد و در International Journal of Nursing Studies در ۲۰۰۶ منتشر شد، سه متغیر سنجیده شد: نگرش به رابطهٔ پیش از ازدواج، باور به توان خودداری، و هنجار گروه همسالان. در مردان، هر سه متغیر نیت رابطهٔ جنسی پیش از ازدواج را به‌طور معناداری پیش‌بینی می‌کرد.

در زنان، فقط نگرش و هنجار گروه همسالان این نیت را پیش‌بینی می‌کرد، نه باور به توان خودداری. این تفاوت ابزار مفهومی مهمی به درمانگر می‌دهد: در مردان، احساس کنترل شخصی بخشی از تصمیم است و در زنان، تصویر گروه همسالان وزن بیشتری دارد. این دو یافته فقط دربارهٔ گروه‌های کوچک و مشخصی از زنان و دانشجویان کره‌ای است و نمی‌توان آن را به همهٔ جامعهٔ کرهٔ جنوبی تعمیم داد.

خواندن این الگو به‌معنای نادیده گرفتن ارادهٔ زنان نیست. هنجار گروه همسالان در این نمونه وزن بیشتری داشت، و این نشان می‌دهد تصمیم جنسی در این گروه سنی تا حد زیادی در گفت‌وگوی میان دوستان ساخته می‌شود، نه در خلوت فردی. برای درمانگری که با این گروه کار می‌کند، توجه به همین شبکهٔ گفت‌وگو اهمیت دارد.

فشار روانی درمان ناباروری در زنان کره‌ای چه اثری بر تجربهٔ جنسی آن‌ها دارد؟

در گروهی از زنان کره‌ای که برای ناباروری با لقاح آزمایشگاهی درمان می‌شدند، اضطراب و افسردگی بالینی معنادار در بخشی از آنان دیده شد و نمرهٔ ارگاسم آنان پایین‌تر از زنان سالم بود. این هم‌زمانی، بار روانی درمان را به تجربهٔ جنسی گره می‌زند و گفت‌وگو دربارهٔ آن بخشی از مراقبت است.

روان‌شناس در حال گفت‌وگوی حرفه‌ای با مراجع زن در اتاق مشاوره
گفت‌وگویی که هنوز راه دشواری تا فراگیرشدن دارد

در مطالعهٔ دوم که روی زنان کره‌ای تحت درمان ناباروری با لقاح آزمایشگاهی انجام شد و در Clinical and Experimental Reproductive Medicine در ۲۰۲۵ منتشر شد، ۱۲٫۹ درصد این زنان اضطراب بالینی معنادار داشتند و ۳۲٫۳ درصد افسردگی بالینی معنادار داشتند. نمرهٔ ارگاسم در پرسش‌نامهٔ عملکرد جنسی زنان در این گروه به‌طور معنادار پایین‌تر از گروه زنان سالم بود.

رابطه میان اضطراب، افسردگی و عملکرد جنسی در اینجا همبستگی است و نه علت. بیمار ممکن است خستگی ناشی از دورهٔ درمان را به کاهش میل یا کاهش لذت ترجمه کند و آن را نشانهٔ مشکل زناشویی بگیرد. چون تمرکز درمان بر نتیجهٔ باروری است، پرسش دربارهٔ تجربهٔ جنسی در بسیاری از ویزیت‌ها مطرح نمی‌شود.

آنچه در این گروه دیده می‌شود به کیفیت رابطه در طول درمان هم مربوط است. وقتی بدن موضوع مداخله‌های مکرر پزشکی می‌شود، رابطهٔ زوجی می‌تواند به پروندهٔ درمان شبیه‌تر شود تا به رابطهٔ خصوصی. بازگرداندن فاصله میان این دو، کاری است که در گفت‌وگوی بالینی انجام می‌شود، بی‌آنکه به وعدهٔ نتیجه گره بخورد.

چرا سکس‌تراپی در فرهنگی محافظه‌کار مثل کرهٔ جنوبی دشوارتر پذیرفته می‌شود؟

دشواری پذیرش سکس‌تراپی در چنین زمینه‌ای بیشتر از مقاومت فردی است؛ به ساختار خانواده، مسیر ناواضح خدمات، و فاصلهٔ میان زبان روزمره و زبان بالینی مربوط می‌شود. مراجع پیش از رسیدن به درمانگر، باید چند لایه داوری اجتماعی را رد کند.

در زمینهٔ محافظه‌کار، مسئلهٔ جنسی اغلب دارایی خانواده تلقی می‌شود و نه موضوع فرد. مراجعه به درمانگر می‌تواند به‌عنوان اعتراف به وجود یک نقص در زندگی زناشویی خوانده شود، و همین خوانش، هزینهٔ اجتماعی مراجعه را بالا می‌برد. برای زن متأهل این هزینه شکل دیگری دارد؛ چون انتظار می‌رود او مسئول تنظیم رابطه باشد و در همان حال کسی نباشد که دربارهٔ آن حرف بزند.

لایهٔ دوم ساختاری است. خدمات مرتبط با سلامت جنسی در کرهٔ جنوبی بیشتر درون تخصص‌های دیگر عرضه می‌شود و مسیر مشخص و شناخته‌شده‌ای برای مراجعهٔ مستقیم وجود ندارد. نتیجه این است که فرد باید بداند مشکلش به کدام تخصص مربوط است، و این دانش میان عموم توزیع نشده. آموزش بالینی هم بی‌اثر نیست؛ اگر درمانگر گفت‌وگو دربارهٔ جنسیت را در برنامهٔ درسی و کارورزی تمرین نکرده باشد، مراجع پرسش را با خود به خانه می‌برد.

لایهٔ سوم زبان است. نبود واژه‌های رایج و بی‌طرف برای توصیف مشکل، مذاکره دربارهٔ آن را کند می‌کند؛ مراجع نمی‌داند چه بخشی از تجربه‌اش را باید بگوید و درمانگر نمی‌داند از کجا شروع کند. در چنین وضعیتی، پرسش بی‌پاسخ می‌ماند و به‌تدریج به باور تبدیل می‌شود که این موضوع در قلمرو درمان نیست.

[نیاز به بررسی بیشتر: دادهٔ ملی و به‌روز دربارهٔ میزان واقعی مراجعه به سکس‌تراپی در کرهٔ جنوبی در دسترس عمومی محدود است.]

کرهٔ جنوبی نمونهٔ روشنی است از جایی که نیاز بالینی از مسیر فرهنگی جدا افتاده است. مطالعات موجود محدودند و دربارهٔ گروه‌های کوچک حرف می‌زنند، اما همان اندازه نشان می‌دهد پرسش جنسی در بستر درمان ناباروری و در میان دانشجویان زنده است. کاهش فاصله میان این پرسش و پاسخ، به آموزش درمانگران و روشن‌شدن مسیر مراجعه بستگی دارد؛ گامی عملی که نتیجهٔ آن با سنجش دوباره اندازه‌گیری می‌شود.

پرسش‌های متداول

بیشتر بخوانید: استاندارد دوگانهٔ جنسی؛ چرا میل زنان و مردان متفاوت قضاوت می‌شود؟

Read this article in English: Sex Therapy in South Korea: Cultural Pressure

سوالات پرتکرار شما از سایت «بهکام»

آیا این یافته‌ها دربارهٔ همهٔ مردم کرهٔ جنوبی صدق می‌کند؟

نه. نمونهٔ دانشجویان و نمونهٔ زنان تحت درمان ناباروری، هر دو گروه‌های کوچک و مشخصی هستند و تعمیم آن‌ها به کل جامعه از آنچه سنجیده شده فراتر می‌رود.

آیا اضطراب و افسردگی، علت کاهش لذت جنسی در درمان ناباروری است؟

طرح این مطالعات رابطه را نشان می‌دهد و نه جهت علت را. ممکن است بار روانی درمان و تجربهٔ جنسی از یک منبع تغذیه کنند، یا هر یک بر دیگری اثر بگذارد.

کسی که در چنین فرهنگی با مشکل جنسی روبه‌روست از کجا شروع کند؟

شروع می‌تواند از گفت‌وگو با متخصص سلامت روان باشد، همراه با نوشتن پرسش‌ها پیش از ویزیت تا مذاکره دربارهٔ موضوعی که واژه‌های رایجش کم است، ساده‌تر شود.

چرا دادهٔ ملی دربارهٔ میزان مراجعه به سکس‌تراپی کم است؟

چون ثبت رسمی در این حوزه محدود می‌ماند و بخشی از مراجعه‌ها به دلیل همین فشار اجتماعی در پرونده‌های رسمی ثبت نمی‌شود؛ به همین دلیل برآورد دقیق دشوار است.

به دنبال مشاوره ی حرفه‌ای برای بهبود مسائل زناشویی و یا مسائل مربوط به سلامت روان خود هستید؟

اگر به دنبال راه‌های بیشتر برای بهبود سلامت جسمی، جنسی و روانی خود هستید یا به توصیه‌های تخصصی نیاز دارید، برای «دریافت مشاوره» با دکتر سعید بهکام، بهترین دکتر روانشناس و سکستراپ ایرانی (تهران) و یا در کانادا (تورنتو، ونکوور و ریچموندهیل) می‌توانید از اینجا با ما در ارتباط باشید.

منابع

Cha ES, Doswell WM, Kim KH, Charron-Prochownik D, Patrick TE. Evaluating the Theory of Planned Behavior to explain intention to engage in premarital sex amongst Korean college students. Int J Nurs Stud. 2007;44(7):1147-1157. PMID: 16814789. DOI: 10.1016/j.ijnurstu.2006.04.015

Park JC. Assessment of anxiety, depression, and sexual dysfunction in women undergoing fertility treatment. Clin Exp Reprod Med. 2025;52(1):38-43. PMID: 40018791. DOI: 10.5653/cerm.2024.07465

Image Credits

Hero: AI-generated / Gemini 3.1 Flash via OpenRouter. Figure 1: AI-generated / Gemini 3.1 Flash via OpenRouter. Figure 2: AI-generated / Gemini 3.1 Flash via OpenRouter.

مقالات پیشنهادی

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا