غزل عاشقانه

زوج جوان در نور کم، دست مرد در زلف زن و سر او عقب‌رفته با لب سرخ — غزل ۱۰۵ حافظ، باده و زلف
تاریخ و ادبیات

صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد؛ غزل ۱۰۵ حافظ

زمان مطالعه: 7 دقیقهمتن کامل هشت بیت غزل شمارهٔ ۱۰۵ حافظ مستقیم از گنجور، با یادداشت لغوی کوتاه، ارجاع به داستان سیاوش در شاهنامه، و یک خوانش روان‌کاوانه از دو قطب غزل: «به اندازه» و «حلقهٔ بندگیِ زلف».

ادامه مطلب
پیمایش به بالا